Tiyatro Nedir?

“İnsana insanı insanla anlatmaktır” derler tiyatro için.
Peki bu nedir, nasıl olur…

Bir gün Cevahir Sahnesinde oynuyoruz. Çocuk oyunu, “Güzel ve Çirkin”. Ben baba rolündeyim.
Oyunun sonunda gelenek olduğu üzere çocuklarla fotoğraf çektiriyoruz.
En çok rağbet gören prens ve prenses tabi yani “Güzel ve Çirkin”.
Çocuklar onlarla fotoğraf çektirmeye bayılıyor.

Sonra “Saat” ve “Çaydanlık ” rolündeki arkadaşlarımla fotoğraf çektiriyorlar.
“Baba” ya pek rağbet gösterilmiyor genelde…

Ancak o gün…..

Sahnenin uzak köşesinde bir çift göz hayran hayran benim olduğum yere dogru bakıyordu, diğer çocukların kalabalığından sahneye yaklaşması zor oluyordu.

Ben “Güzel” ya da Prensle fotoğraf çektirecek sanıyordum.

Ama yaklaştı yaklaştı tam karşıma geldi, durdu.

Paha biçilmez bir hazineye bakar gibi bakıyordu, heyecanı gözlerinden okunuyordu…

“Ben sizinle fotoğraf çektirmek istiyorum” dedi. Gülümsedim.
Baktım, annesi fotoğrafımızı çekmeye hazır bekliyordu.
Poz verdik, annesi fotoğrafımızı çekti.

Sonra,
“Teşekkür ederim” dedi bana o küçük kız
“Ne güzel baba gibiydiniz”dedi!

İşte o an anladım ne olduğunu.
O küçük kız sahnede düşlediği “baba”yı görmüştü.

Hayır, o kız çocuğu “babasını” değil “baba kavramını” özlüyordu.
Ve onu sahnede görmüştü!

Ve ben,
O gün “kız babası” ne demek, bi kız çocuğu için baba ne anlama geliyoru anladım, gördüm.

Babayı oynarken değil o kısacık fotoğraf çektirme anında anladım tiyatronun sihirli gücünü!

O gün oyunumuz “insana, insanı,insanla” anlatmıştı.

Her hatırladığımda gözlerim nemlenir ve o günün hatırasıyla gülümserim, hayata.

Yaşasın tiyatro…