Bataklıktaki suyun da bir su yanı vardır. Çürüyen bir bedenin bile dayanılabilir kokusuna. Kutuda kalan son bir yudum su, bu bile değildi artık. Küstü, öldürdü kendini su… Su çürüdü… “Adımdan..
Bataklıktaki suyun da bir su yanı vardır. Çürüyen bir bedenin bile dayanılabilir kokusuna. Kutuda kalan son bir yudum su, bu bile değildi artık. Küstü, öldürdü kendini su…
Su çürüdü…
“Adımdan gayrısını bilmiyorum”…
Şair Ahmet Telli ölmüş…
12 Eylülde çok çektirmişler adama. Bu şiir o dönemin şiiri: “Su çürüdü”
Onu bu şiiriyle tanımıştım.
“Su çürüdü” aklıma kazındı o günden bugüne bu iki kelime…
“Su çürüdü”
Nasıl çürürdü ki su, anlatıyordu işte…
Anlamıyordum o yaşlarda, ama hissediyordum ki çok kötünün, en kötünün de kötüsüydü:
“Su çürüdü”
Belki de ben o yüzden suyu seviyorum…
Belki de o yüzden çok su içiyorum, suyun tadını anlıyorum. Bir tadı var çünkü suyun…
Belki de o yüzden su olmadığında çok tedirgin oluyorum, kim bilir…
Su çürümemeli hiçbir zaman.
Ama;
“Su çürüdü”
Ahmet Telli’ye selam olsun…
“Adımdan gayrısını bilmiyorum”
Çok güzel bir yazı olmuş.
Hüzünlü de.